Stöð2 Sport2 rústar Rúv í HM umfjöllun

Í dag er fjórði í HM og lífið að komast í þetta týpíska HM jafnvægi. Eftir þessa fjóra daga þá þykir mér einsýnt að Stöð2sport2 er að valta yfir Rúv með umfjöllun sinni um heimsmeistarakeppnina.

Fyrir það fyrsta þá virðist það vera happa glappa hvaða leikir eru sýndir á Rúv. Í dag var Holland að spila við Dani og viti menn, Rúv sýndi beint frá Alþingi!

Í öðru lagi þá eru leikirnir þetta árið ekki allir á "prime time" og því nauðsynlegt að geta horft á þá síðar. Rúv endursýnir að sjálfsögðu ekki leikina enda hefur sú stöð fleiri hlutverk að sýna íþróttir. Á sportrásunum rúlla leikirnir skipti eftir skipti. Þeir leikir sem ég hef misst af en langað að sjá, þá hef ég bara horft á á Sport2.

Í þriðja lagi þá er það HM-stofa Rúv gegn HM 4 4 2 á Sport2. Hjá Rúv er það Þorsteinn J. sem stýrir umfjölluninni en á Sport2 er það Logi Bergann. Hvorugur þeirra verður sakaður um að vita mikið um fótbolta. Mér finnst Logi vera fínn. Hann er mátulega hress, góður spjallari og bara skemmtilegur sjónvarpskall. Þorsteinn er að mínu mati ekkert skemmtilegur. Hann er bara leiðinlegur sjónvarpsmaður og ekkert meira um það að segja.
Rúv hefur Hjövar Hafliða sem er klárlega einn af þeim betri. Hjörtur Júlíus er líka fínn. Svo eru þarna nokkrir frekar hlutlausir bara. Á Sport2 erum við að tala um meistara Gauja Þórðar og Gumma Ben svo einhverjir séu nefndir.

Mín niðurstaða er því einföld. Svona viðburðir eiga bara heima á sportrásum stöðvar 2. Skítt með það þó að maður þurfi að borga fyrir áskriftina.

Gæsluvarðhald og áróðursmaskínan

Nú eru menn mættir á ritvöllinn og farnir að tala niður störf sérstaks saksóknara. Þetta er reyndar ekki fyrsta áróðursbylgjan sem gengur yfir saksóknarann og líklega ekki sú síðasta.

Menn eins og Hannes Gissurarson og Ólafur Arnarson fara mikinn. Þeir gera báðir mikið úr meintum orðum Steingríms Joð. um að "sefa reiði almennings". Nú hefur Steingrímur sent frá sér yfirlýsingu þess efnis að þetta hafi ekki verið hans orð. Hannes hefur enn ekki brugðist við því (og mun ekki gera spái ég - hann mun líklega halda áfram að ganga út frá því að þetta séu orð Steingríms). Ólafur Arnars bregst við og skrifar eftirfarandi: 

Þó að Steingrímur reyni nú að kenna blaðamönnum um þau ummæli, sem höfð voru eftir honum, getur hann ekki hlaupist undan því, að hann lýsti ánægju sinni með handtökurnar og von sinni um að þær sefuðu reiði fólks. 

Þannig er það. Steingrímur sagði þetta bara samt! Svona er pólitísk umræða á Íslandi mjög gjarnan. Það skal enginn halda annað en að þessi ummæli verði eignuð Steingrími um ókomna tíð.

Nú veit ég í sjálfu sér ekkert um þennan gæsluvarðhaldsdóm yfir Hreiðari, annað en að héraðsdómur hefur fallist á slíkt úrræði. Hæstiréttur tekur væntanlega afstöðu á morgun.

Lausleg athugun sýnir að Hæstiréttur hefur í yfir 30 skipti fallist á gæsluvarðhald yfir sakborningum á fyrstu fjórum mánuðum þessa árs. Ég minnist þess ekki að hafa séð neinn kvarta yfir því. Ég minnist þess ekki að hafa séð neinn efast um þá úrskurði. Ég minnist þess ekki að hafa séð neinn draga hlutleysi dómstólana í efa í sambandi við þá úrskurði.

Nú gæti einhver bent á að hrunið hafi átt sér stað fyrir nærri tveimur árum síðan og því skjóti það skökku við að setja menn í gæsluvarðhald núna. Eða þá að gæsluvarðhaldsúrskurðir Hæstaréttar hafi í öllum tilfellum snúist að málefnum líðandi stundar, þ.e. að þar sé verið að úrskurða menn í varðhald í beinu framhaldi af meintum brotum. Vissulega er það rétt. Á hinn bóginn þá má benda á að sérstakur saksóknari hefur upplýsingar sem almenningur hefur ekki. Það er ekkert sem segir að krafan um gæsluvarðhald sé byggð á brotum sem áttu sér stað árið 2008. Frekar má ætla, m.v. ákvæði 95.gr. laga nr. 88/2008 og dómaframkvæmd er varðar gæsluvarðhaldsúrskurði, að um sé að ræða brot sem í það minnsta eiga sér enn þá stað, burt séð frá því hvenær þau hófst, eða að minnsta kosti að brotin séu þess eðlis að sakborningar geti unnið gegn rannsókn málsins, gangi þeir lausir. 

Hæstiréttur úrskurðar á morgun. Þá fæst staðfest hvort Hreiðar þurfi að dúsa í varðhaldi næstu daga. Þá fáum við líka að sjá á grundvelli hvaða málsgreinar gæsluvarðhaldsins er krafist. það ætti að gefa einhverjar vísbendingar.

Að lokum þá ætla ég að leyfa mér að halda því fram, alveg út í bláin án þess að hafa nokkur rök fyrir mér í því, að þessari gæsluvarðhaldsvist Hreiðars Más sé beitt á vægasta hátt sem unnt er. Ég drega það í efa að maðurinn sé í einangrun, að hann fái ekkert að lesa né að vita hvað tímanum líður osfrv. Ég verð bara að viðurkenna að mér þykir það mjög ólíklegt.

Neytendur

Eftir að hafa lesið þessa bloggfærslu hjá Kára Harðarsyni varð ég hreinlega að bæta við nokkrum línum. 


Ég hef lesið bloggið hans Kára í nokkur ár. Þekki hann ekkert og hef aldrei talað við hann. Hann er mjög skemmtilegur bloggari og hittir svo oft naglann á höfuðið.
Í færslunni kemur hann inn á hvað við erum á miklum villigötum með ýmis málefni, hvernig hugsunarháttur fólksins er.


Þessa skoðun hef ég lengi haft. Hugsunarhátturinn hér á Íslandi getur verið alveg ótrúlegur. Sem dæmi nefni ég neytendamálin. Neytendur á Íslandi virðast láta bjóða sér hvað sem er. Eflaust er ekki hægt að kenna neytendum eingöngu um því fólk virðist vera orðið ónæmt fyrir því að láta svína á sér. Mín skoðun er sú, og hefur verið lengi, að vandamálið liggi hjá stjórnvöldum. Lengst af hélt ég því fram að þetta vandamál ætti sér rót í Sjálfstæðisflokknum, þar sem sá flokkur hefur töluvert meiri áhuga á að þjónkast þeim sem selja neytendum þjónustu og vöru, en neytendunum sjálfum. Það hefur enn ekki sýnt sig að hinir flokkarnir hafi einhverja skárri sýn á þessi málefni. Kannski vinstri flokkarnir hafi meiri áhuga á neytendum en sá áhugi speglast líklega aðallega í áhuganum á að stýra neytendum á "réttu" vörurnar.


Verðlag á Íslandi er gjarnan alveg svínslegt. Ef um innflutta vöru er að ræða eru svörin gjarnan þau að það kosti svo mikið að flytja vöruna til Íslands. Ef við tökum dæmi af raftækjum sem eru framleidd í Asíu, þá eru þau flutt með skipi til Evrópu. Rotterdam í Hollandi er vinsæl höfn til að losa vörurnar í land þaðan sem þær eru fluttar um Evrópu með flutningabílum. Hluti af þeim fer um borð í annað skip sem siglir til Íslands. Er virkilega svona margfalt ódýrara að keyra vörurnar um Evrópu frekar en að sigla með þær til Íslands? 
Ef ég panta mér raftæki frá Bandaríkjunum, sem hafa þá þegar verið flutt frá Asíu í e-a verslun þar, og læt senda þau til Íslands þá borga ég í 99% tilfella minna en ef ég versla þessa sömu vöru út í búð. Einhverjum kann að finnast það eðlilegt, þrátt fyrir að inn í þessu verði sé álagning verslunarinnar úti, flutningsgjöld til Bandaríkjanna frá Asíu og frá Bandaríkjunum til Íslands, Íslenskir skattar og tollar ásamt sköttum og tollum í Bandaríkjunum. 
Vel má vera að það sé ekkert óeðlilegt við það en það sem er óeðlilegt er að munurinn er oft á tíðum alveg lygileg mikill, jafnvel tugir prósenta, bara með því að losna við álagningu íslensku verslunarinnar. 


Nú myndi sannur sjálfstæðismaður benda á að stjórnvöld ættu ekkert að skipta sér af þessum hlutum og það væri bara argasti sósíalismi ef svo væri. Það er í sjálfu sér alveg rétt en á hinn bóginn getur það ekki verið mikill kapítalismi að þjóðin búi við svona mikla "aftanítöku", sérstaklega í ljósi þeirra tolla og skatta sem hið opinbera smyr á innflutning.




Þetta er eitt dæmi af svo mörgum dæmum sem er hægt að taka. Þetta er orðin heldur löng færsla í bili þannig að ég læt þetta duga. Mun örugglega tjá mig meira um þetta síðar. 

Bubbagengið

ÉG get því miður ekki eignað mér heiðurinn af þessari skilgreiningu. Hún er eign Kristins H. Guðnasonar. Ég ákvað að birta hana hérna til þess að halda henni á lífi. Hún var nánast horfin af internetinu. Það voru einhverjar þrár myndir sem ég náði ekki úr upprunalegu færslunni og þurfti því að myndskreyta sjálfur. 


Bubbagengið!

Bubbagengið er ekki eiginlegt "gengi" eða "klíka" heldur lauslega tengdur hópur manna. Þessi hópur hefur svipuð einkenni, skapgerð, útlit og hegðun. Þó að ýmsa þætti úr hinni hefðbundnu skilgreiningu vanti í fari Bubbagengismanns getur hann samt talist til þess hóps ef önnur einkenni eru ýktari. Bubbagengismenn geta verið á öllum aldri en karlmenn eru þó í miklum meirihluta. Flestir búa þeir á landsbyggðinni, sérstaklega í kaupstöðum sem hafa aðgang að sjó, því að Bubbagengismenn sækja stíft í sjóinn. Mismunandi stig eru á Bubbagengiseðli meðlima, t.d. eru sumir aðeins léttir Bubbagengismenn á meðan aðrir fylla vel upp í öll einkennin og eru þeir einstaklingar oftast mjög leiðinlegir. Bubbagengismenn geta alveg verið alltílægi gaurar en fáir ná því að vera skemmtilegir. Flestir þeirra eru mjög leiðinlegir.

Skilgreining á Bubbagengismanni (homo sapiens bubbus):

1. Útlit

Eitt af meginkennileitum Bubbagengismannsins er derhúfan.

Nánast allir Bubbagengismenn ganga með derhúfu. Ef þú sérð Bubbagengismann sem ekki er með derhúfu þá hefur hann gleymt henni heima eða tínt henni á fylleríi (sjá hegðun).

Flestir Bubbagengismanna taka í vörina.

Það þarf varla að taka það fram að þeir taka að sjálfsögðu "Ruddann" (Íslenskt neftóbak) í vörina. Ef Bubbagengismaðurinn tekur ekki í vörina er hann annað hvort ekki kominn á aldur til þess (þ.e.a.s. undir 13 ára aldri) eða hann reykir þeim mun meira.

Bubbagengismenn eru sjaldan áberandi í klæðaburði eða hárgreiðslum. Yfirleitt eru þeir með annað hvort stallaklippingu eða mjög stutt hár. Sítt hár sést ekki á Bubbagengismanni.

2. Atvinna

Bubbagengismenn eru áberandi á tveim vinnustöðum sérstaklega.

Oft vinna þeir við fiskvinnslu, t.d. rækjuvinnslu.

Eða þá að þeir eru á sjó (sem er MJÖG áberandi í stétt Bubbagengismanna)

Það góða við sjómennsku Bubbagengismanna er að þeir eru oft lengi á túr og verður maður því lítið var við þá. En það slæma við sjómennsku þeirra er þegar þeir koma í land og óhefluð Bubbagengískan brýst út í sinni ljótustu mynd.

3. Áhugamál

Áhugamálin er sennilega það sem lýsir Bubbagengismanninum best.

Margir Bubbagengismenn eiga snjósleða.

Ef þeir eiga ekki snjósleða þá langar þeim ólýsanlega í einn slíkan. Sumir eiga fleiri en einn.

Ungir Bubbagengismenn eiga of skellinöðrur.

Þegar Bubbagengismaðurinn vex úr grasi og er búinn að eyðileggja skellinöðruna sína úr töffarastælum, kaupir hann sér bíl. Það sem skitpir mestu máli við bílinn að mati Bubbagengismannsins er spoilerinn.

Réttara sagt getur Bubbagengismaður ekki talist maður með mönnum ef hann er ekki með spoiler á bílnum sínum. Þetta undarlega "fetish" hef ég reyndar aldrei skilið, né heldur þá þráhyggju að þvo og bóna bíla sína (og þá sérstaklega spoilerinn) upp á hvern einasta dag. Mér finnst mjög leiðinlegt að þvo bíla og reyni að forðast það í lengstu lög.

Bubbagengismanninum finnst gaman að skjóta úr byssum.

Ef það væru ekki til lög um manndráp í landinu værum við sennilega í mikilli hættu, því að Bubbagengismönnum finnst mjög gaman að skjóta á hluti, sérstaklega lifandi hluti eins og t.d. fugla.

Bubbagengismaðurinn hefur gaman að tónlist, en að mjög takmörkuðu leyti. Eins og nafn hans gefur til kynna hlustar hann mikið á Bubba Morthens.

Bubbi er hetja í augum Bubbagengismannsins, sérstaklega í ljósi þess sem hann vann einu sinni við sjávarútveg. Ef Bubbagengismaðurinn kann ekki textann við "Stál og hnífur" er hann hreppsómagi Bubbagengissamfélagsins.

Metallica er hljómsveit sem Bubbagengismaðurinn hefur gaman að.

En bliknar þó í samanburðinum við Bubba Morthens.

Sérstaklega hefur Bubbagengismaðurinn gaman að laginu "Final Countdown" með Europe.

Bubbagengismaðurinn er samt ekkert sérlega tónelskur og kemur tónlistarlegt metnaðarleysi hans best fram þegar hann fer á rúntinn. Þegar á rúntinn er komið hlustar Bubbagengismaðurinn mest á evrópska danstónlist.

Þetta gerir hann ekki af því að honum finnst það skemmtilegt. Heldur eru tvær ástæður fyrir þessu. Fyrsta er sú að bassamagn danstónlistarinnar er mikið og hljómar betur í græjunum.

Bílagræjur Bubbagengismannsins eru yfirleitt mjög öflugar og þá sérstaklega bassinn. Seinni ástæðan er til að pikka upp stelpur.

Stelpurnar eru yfirleitt á aldrinum 13-16 ára. Eldri stelpur eru gamalt kjöt í augum Bubbagengismannsins.

Einnig hefur Bubbagengismaðurinn gaman að atvinnu sinni og þá sérstaklega togurum. Bubbagengismenn skoða togara með álíka heillun og skátar skoða fugla.

4. Hegðun

Hegðun Bubbagengismannsins er áberandi. Það sem er mest áberandi er þegar Bubbagengismaðurinn er fullur.

Bubbagengismaðurinn er yfirleitt leiðinlega fullur. Hann annað hvort situr einn útí horni (við það að drepast áfengisdauðdaga) og horfir illlega á fólk eða þá að hann er ofbeldishneigður. Sérstaklega ætla ég að beina athygli minni á ofbeldishneigð Bubbagengismannsins. Hann lendir þá yfirleitt í slagsmálum.

Slagsmál geta verið innan Bubbagengissamfélagsins en algengara er að þeir sláist við utanbæjarmenn.

Oftast eru þessir utanbæjarmenn úr Bubbagengjum frá öðrum bæjum eða sveitum.

Er þessi hegðun nátengd þeirri staðreynd að Bubbagengismenn eru yfirleitt yfirlýstir rasistar.

Sérstaklega eru Bubbagengismenn leiðinlegir á útihátíðum, þá sérstaklega um Verslunarmannahelgina.

Ber að forðast þá á útihátíðum, sérstaklega ef maður er ekki frá sama bæ eða byggðakjarna og alls ekki, ég endurtek ALLS EKKI bjóða þeim í partí.

Eðlileg framsetning?

Íslenskir bændur skapa þjóðinni um 100 milljónir króna í verðmætum á hverjum einasta degi. Á þetta benti Haraldur Benediktsson, formaður Bændasamtakanna, á Búnaðarþingi sem hófst í dag. Þá benti hann einnig á að ef ekki væri fyrir landbúnað á Íslandi þá þyrfti þjóðin að verja þessum 100 milljónum í kaup á erlendum vörum sem yrði að sjálfsögðu greitt í erlendum gjaldeyri.

Ég ætla ekki að vefengja þessar tölur, þær eru eflaust réttar. Það er framsetning talnanna sem pirrar mig.
Gefum okkur það að þessar tölur séu réttar og árið 2009 hafi hvern einasta dag verið skapaðar vörur að verðmæti 100 milljóna króna. Þá langar mig að benda á að árið 2009 greiddu skattborgarar rúmlega 5.600 milljónir í niðurgreiðslu/styrki vegna mjólkurframleiðslu eða sem jafngildir rúmlega 15 milljónum daglega. Sama ár voru greiddar rúmlega 4.100 milljónir af skattpeningum vegna sauðfjárframleiðslu. Það jafngildir rúmlega 11 milljónum á dag. Bændasamtök Íslands fá nærri 620 milljónir árlega eða nærri 1,7 milljón á dag.
Þetta eru nokkur dæmi og líklega stærstu útgjöld skattborgara til landbúnaðarins í formi niðurgreiðslna. Þó er fjöldinn allur af sjóðum, styrkjum og niðurgreiðslum sem ég hreinlega nenni ekki að telja upp.

Með því að leggja þessa styrki saman fást nærri 30 milljónir á dag. Með því að leggja alla styrki frá skattborgurum má gera ráð fyrir að þessi tala sé nálægt 40 milljónum. Þegar þær eru dregnar frá fyrrnefndum 100 milljónum er niðurstaðan 60  milljónir. Það er allt önnur tala og talsvert lægri en hún lítur bara ekki jafn vel út!

Burt séð frá því hver þessi upphæð er, þá þykir mér það leiðinleg framsetning að setja þetta þannig fram að þarna sé verið að spara einhvern gjaldeyri, eins og Haraldur gerir. Þetta er alveg jafn heimskuleg framsetning og var í fréttunum um daginn, þar sem fullyrt var að Ístak væri að spara ríkinu töluverðan pening með því að vera með íslendinga í vinnu erlendis því þá þyrfti ekki að greiða þeim atvinnuleysisbætur. Í sjálfu sér er ekki hægt að segja að það sé röng fullyrðing en heimskuleg er hún. Það sama er jú hægt að segja um öll fyrirtæki á Íslandi sem hafa einhverja starfsmenn í vinnu.

Ég ætla til dæmis ekki að leyfa mér að fullyrða að ég sé að spara hinu opinbera fjármuni með því að vera ekki í fangelsi. Það er jú dýrt að halda úti fangelsum og okkur virðist vera fyrirmunað að gera það almennilega. En það að einhver tiltekinn einstaklingur sé ekki í fangelsi er ekki sparnaður fyrir einn né neinn.