11 ágúst 2005

Einn góður brandari hérna á kantinn!!
Nemandi úr Viðskiptaháskólanum á Bifröst sótti um vinnu sem afgreiðslumaður í Kaupfélagi úti á landi. Þetta var svona alvöru kaupfélag þar sem hægt var að fá allt milli himins og jarðar. Kaupfélagsstjóranum leist vel á manninn þótt hann væri ungur og óreyndur og ákvað að taka hann til reynslu. Hann sagði manninum að mæta morguninn eftir og síðan myndi hann koma um kvöldið og athuga hvernig hefði gengið.
Kvöldið eftir spurði hann unga manninn hvað hafði hann afgreitt marga viðskiptavini þennan fyrsta dag. "Bara einn," sagði drengurinn. Þetta fannst kaupfélagsstjóranum ekki mikið en spurði hvað hann hefði selt fyrir mikið. Fimm milljónir eitthundrað níutíu og þrjúþúsund" sagði afgreiðslumaðurinn við kaupfélagsstjórann.
"Hvað seldirðu honum eiginlega, rasaði kaufélagsstjórinn hissa? "
Jú, sjáðu til,"sagði drengurinn, "fyrst seldi ég honum lítinn öngul, síðan seldi ég honum miðlungsstóran öngul, þá stóran öngul,svo veiðistöng og síðan spurði ég hann hvar hann ætlaði að veiða.Hann sagðist ætla að veiða ívatninu og þá sagði ég honum að hann þyrfti bát og seldi honum plastbát með 40 hestafla utanborðsmótor. Þá sagði maðurinn að hann gæti aldrei flutt bátinn á Daihatsuinum sínum svo ég fór með hann í véladeildina og seldi honum nýjan Landróver.
" Nú var andlitið hálfdottið af kaupfélagsstjóranum og hann sagði: "Maðurinn kemur hér inn til að kaupa einn lítinn öngul og þú selur honum bæði bát og bíl."
"Nei, nei," sagði strákurinn. "Hann kom hingað til að kaupa dömubindi handa konunni sinni og ég sagði við hann að fyrst að helgin væri hvort eð er ónýt hjá honum væri eins gott fyrir hann að fara að veiða!"

Engin ummæli:

Skrifa ummæli