Andri segir sannleikann

Perú V

2011-06-01T23:58:00.000Z

Lokadagur göngunnar hófst snemma. Mæting niður í móttöku um miðja nótt og gengið að hliðinu sem fólk fer í gegnum til að ganga síðasta spölinn upp í MP.

Ástæðan fyrir þessu næturbrölti var að vera með fyrsta fólki í röðinni við hliðið. Það þýddi að við yrðum með þeim fyrstu til að hlaupa upp á topp þann daginn, á undan fyrstu rútunum uppeftir og þar af leiðandi með þeim fyrstu inn í borgina sjálfa. Þannig gætum við tekið góðar myndir af borginni áður en allt fylltist af fólki.

Það er í raun endalaust hægt að skrifa um borgina sjálfa. Það var mögnuð upplifun að skoða þetta, sérstaklega að hafa Walter leiðsögumann sem sagði okkur söguna á bakvið byggingarnar, hverjar væru þær helstu og hvaða tilgangi þær þjónuðu.

Ég hafði hugsað mér að gera Maccu Picchu nánari skil á bloggsíðunni við tækifæri, eitthvað sem ég nenni ekki að skrifa í símann, og þegar ég verð kominn með betri myndir! Fylgist því með því á www.andriv.com

Eftir nokkrar klukkustundir á rölti um MP héldum við til baka niður í bæinn þar sem við tók bið eftir lestinni til baka í Cusco.
Frábærri ferð var þar með lokið og ný ævintýri framundan.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Perú IV

2011-05-31T20:19:00.001Z

Dagur 3

Dagurinn var tileinkaður göngu um frumskóginn. Vöknuðum um 7 leytið og fengum heitt te inn í tjald. Eftir morgunverð var rölt af stað.

Í skjóli þess að um nokkra lækkun var að ræða vorum við í upphafi bjartsýn að ganga dagsins yrði nokkuð þægileg.

Hún reyndist nú samt lúmskt erfið því stígurinn gegnum skóginn var sjaldnast sléttur og beinn, heldur hlykkjóttur upp og niður sem og hægri vinstri.

Við sáum allskonar ávexti á leiðinni og rættist þarna gamall draumur minn að tína og borða villt jarðarber út í skógi. Berin voru lítil og smökkuðust mjög vel, akkúrat eins og svona ber eiga að smakkast.
Einnig fundum við ástaraldin (e. passion fruit), villta banana, ananas (einhvern ættingja), melónur, avocado, lime, kaffibaunir og ég veit ekki hvað og hvað.
Við sáum ekki bara ávexti heldur rákumst við t.d. á svín á rölti.

Það var alveg magnað í þessari göngu hvað við rákumst oft á sölufólk og litlar sjoppur. Það var sama hversu hátt við vorum eða hversu langt frá næstu þyrpingu, alltaf gat maður reglulega keypt sér ískalda kók.

Eftir hádegi komum við til Sahuayaco (Lucmabamba) þar sem við borðuðum áður en við fórum með rútu til Santa Teresa þar sem við gistum þriðju nóttina.

Nú sjá væntanlega margir fyrir sér rútu en reyndin er sú að þetta var ekki eiginleg rúta heldur sendibíll af gerðinni Jin Bei frá framleiðandanum Haise, með bekkjum fyrir farþegana. Í okkar tilfelli vorum við 18 í bílnum að meðtöldum bílstjóra og aðstoðarmanni hans sem hékk hálfur út úr bílnum.

Við komumst að sjálfsögðu heil á leiðarenda til Santa Teresa. Daginn enduðum við í heitum náttúrulegum laugum, þar sem heitt vatn sullaðist út úr klettaveggjum. Mjög handhægt.

Dagur 4

Síðasti göngudagurinn fyrir Machu Picchu.
Plan dagsins var að ganga meðfram ánni Urubamba, sem liggur því sem næst hringinn í kringum M.P. í bæinn Aguas Calientes sem er miðpunktur flestra ferðalanga sem sækja Inkaborgina heim.

Dagurinn byrjaði nokkuð vel því kokkarnir höfðu bakað fyrir hópinn þessar fínu kökur (miðað við aðstöðuna sem kokkarnir höfðu er þessi bakstur því sem næst kraftaverk).

Annars fór dagurinn að mesti bara í göngu um skóg, meðfram lestarteinum áleiðis í bæinn þar sem við kæmum til með að gista.

Á tímabili gengum við aftan við fjallið sem hýsir Inkaborgirnar og sáum örlítið brot af þeim aftanfrá, það gaf smá "kick" fyrir restina af göngunni.

Svo þurfti að nesta sig vel fyrir gönguna.

Svo komum við undir myrkur á áfangastað og fengum eigin hótelherbergi. Það var virkilega ljúft að leggjast í rúm, þó svo að nóttin yrði stutt því það var ræs klukkan 3:45.

Perú III

2011-05-24T22:44:00.002Z

Einn megintilgangur ferðarinnar til Perú var að heimsækja Inka-borgina Machu Picchu. Það hafðist loksins eftir langt og strembið fimm daga ferðalag. (Sökum internet-leysis var ekki hægt að koma ferðasögunni fyrr á netið.)

Það eru margar mögulegar leiðir til að komast þarna uppeftir. Við völdum sannanlega ekki auðveldustu leiðina, völdum göngu sem heitir eftir fjallinu Salkantay og tekur fimm daga og fjórar nætur, fer hæst í nærri 5.000 metra yfir sjávarmáli og lægst í um 1.500m og hitinn er á bilinu 0-30 gráður. (National Geographic setti þessa göngu á lista yfir 15 bestu göngur heims)

Dagur 1

Dagurinn hófst snemma. Klukkan var stillt á 4:00 og brottför áætluð hálftíma síðar.
Eins og heimamanna er siður var lagt í'ann svolítið seinna en upphaflega stóð til.
Við byrjuðum á þriggja klst rútuferð í þorp sem heitir Mollepata (2.700m), þar sem við fengum morgunverð og hittum fólkið og leiðsögumanninn sem við kæmum til með að ferðast með næstu daga.
Rútuferðin var reyndar nokkuð áhugaverð. Við fórum með local bus sem var alltaf að stoppa og taka fólk upp í og skila öðru af sér. Sannkölluð sveitarúta.

Eftir morgunverð var gengið af stað. Fyrsti leggurinn var um 3 klst ganga þar til við fengum hádegismat, komin upp í 3.315m.
Auk leiðsögumanns var kokkur, aðstoðarkokkur og "hestamaður" sem sá um hrossin og asnana sem báru hluta af farangrinum.
Eftir mat hélt gangan áfram uns við komum um 17 leytið innst í dalinn Soraypampa (3.750m) þaðan sem glæsilegt útsýni var upp í Salkantay fjallið og um 18km að baki. Þegar myrkrið skall á var fegurðin ótrúleg. Kolniðamyrkur, enda ekkert rafmagn, himininn svo stjörnubjartur að hann var nánast hvítur og sást í hvíta snæviþakta toppa annars vegar Salkantay (6.271 metra hátt) og hins vegar Huamantay (5.450 metra hátt). það var eins og tindarnir væru upplýstir, svo bjartir og hvítir voru þeir. Án eða ein fallegasta náttúra sem undirritaður hefur upplifað.

Um nóttina sváfum við í litlum (Rúmfatalagers) kúlutjöldum á grjót/malarplani, á dýnum sem voru á þykkt á við kreditkort með góðri heimild!
Þetta var svefnbúnaður okkar næstu þrjár nætur.

Dagur 2

Ræs kl 4.30 og langur dagur framundan. Við vorum vakin og okkur fært heitt kóka-te inn í tjald. Það var engu að síður erfitt að koma sér á fætur, enda hitastigið rétt um frostmark, kolniðamyrkur og líkaminn svolítið stirður eftir fyrsta daginn.

Fyrsti dagurinn gekk ekki alveg áfallalaust fyrir sig því háfjallaveikin lét aðeins sjá sig í íslenska hópnum og slappleiki, höfuðverkur ofl. í samræmi við það. Eftir yfirlegu var ákveðið að borga nokkrar krónur aukalega og sitja fyrsta legg morgundagsins á hestbaki enda var um að ræða hækkun úr 3.750m í 4.600m upp undir Salkantay og ekki víst að allir í hópnum myndu þola þau átök.

Sumir sátu asna en ekki hest og einn fékk ekki að "stýra" sínu hrossi (það þrengir hringinn þegar ég segi að ég, fyrrum bronsverðlaunahafi í fimmgangi, var með minn taum.) Ferðin upp gekk ljómandi vel. Þegar göngufólkið kom uppeftir lágum við í sólbaði og einbeittum okkur að því að anda, enda ekki vanþörf á í þessari hæð.

Við stödd uppi í tæplega 5 þúsund metrum og Sarkantay í baksýn.

Sjálfsmynd af okkur Guðnýju.

Áfram var haldið, nema nú lá leiðin niður á við til móts við frumskóginn. Um tíma var þetta eins og að ganga um hálendi Skotlands.

Skoska hálendið

En á endanum komum við niður í skóginn. Þar fann undirritaður m.a. villt ber sem heita Mora og smakkastst svipað og íslensk rifsber.

Mora-berry. Býsna bragðgóð.

Guðný, Þórólfur og Lára ásamt Walter leiðsögumanninum okkar.

Dagurinn endaði í Collpapampa (2.730m) og um 19km að baki. Tjöldunum var tjaldað á grasi, sem var mun bærilegra en mölin fyrstu nóttina.

Tjaldsvæðið þar sem við gistum. Takið eftir glæsilegu tjöldunum.

Ferðasagan fyrir næstu tvo daga mun vonandi birtast hérna á morgun.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Peru II

2011-05-18T00:36:00.000Z

Dagarnir líða hratt hèrna í Perú. Síðast þegar èg skrifaði vorum við í rútu à leiðinni i bæ sem heitir Parancas og liggur að Kyrrahafinu sunnarlega í landinu. Gjarnan er talað um Paracas og borgina Pisco í sömu andrá enda liggja þær hlið við hlið. Pisco er einnig nafnið á þjóðardrykk perú-búa sem er virkilega fínt brandí vín

Þann 15. ágúst 2007 varð mjög öflugur jarðskjálfti í Perú, um 8 stig (lókal fólkið vildi meina að hann hefði náð 8.6 stigum - ég hef ekki haft tíma til að kynna mér hvað er til í því). Þetta svæði fór mjög illa út úr hamförunum. Mörg hundruð manns létum lífið og mikid af byggingum hrundi til grunna. Sumar hverjar hundruð ára gamlar, enda á þetta svæði sér sögu allavega frá 700 fyrir krist. Íbúarnir hafa kvartað undan því að hafa orðið útundan í uppbyggingunni eftir skjálftan. Lítið fjármagn skilaði sér á svæðið og því var uppbyggingin lítil og hæg. Þetta má glögglega sjá á svæðinu, frekar hrörlegt allt saman.

Þarna fórum við í tvo nokkuð skemmtilega túra. Annar var bátsferð að eyjum sem kallast Islas de Ballesta og eru stundum kallaðar Galapagos fátæka mannsins. þar sáum við mikið og flott fuglalíf sem og sæljón og höfrunga svo eitthvað sé nefnt. Aðra eins fuglamergð hef ég aldrei séð, enda er það iðnað safna fugladritinu og selja sem áburð.

Síðar um daginn fórum við í skoðunarferð í þjóðgarð (Reserva Nacional de Paracas) sem hýsir þúsundir fuglategunda, tugmilljóna ára gamla steingervinga og jarðlög. Ágætis ferð þar.

Daginn eftir héldum við í borgina Ica, sem er skammt í burtu. Þar fórum við m.a. í vínsmökkun og fengum kynningu á vinnsluferlinu. Því miður voru við ekki á uppskerutíma því þá er víst svaka stemming að stappa á berjunum og drekka og dansa.

Eftir vínsmökkunina héldum við til Huacachina sem er pínulítið þorp byggt í kringum vin sem er í eyðimörkinni sem umleikur Ica. Þetta var býsna flott sjón að sjá allt í einu tjörn umkringda vatni og trjám, og að sjálfsögðu veitingahús og sölumenn.
Þarna fórum við á sérstökum grindarbílum og keyrðum um eyðimörkina og stukkum fram af sandhengjum og yfir hóla. Einnig voru sandbretti með í ferðinni sem við renndum okkur á niður þverhnípta sandhóla og hæðir. Virkilega gaman og vonandi mun ég fyrr en síðar setja inn myndir.

Núna erum við í miðri 17 tíma ferð með næturrútu á leiðinni til Cuzco, þaðan sem við röltum áleiðis upp í Machu Picchu.

Í beinni loftlínu er ferðin ekki margir kílómetrar. Það er hins vegar hægara sagt en gert að feta sig upp Andersfjöllin. Vegirnir eru hlykkjóttir í snarbröttum fjallshlíðunum og því um að gera að fara varlega.

Ég veit ekki hvernig myndirnar koma út. Þetta er allavega tilraun til að sýna útsýnið sem við höfum. Myndirnar teknar á símann út um glugga á rútunni á blússandi ferð.

Kveðja úr Andersfjöllunum, Andri Valur, Guðný, Þórólfur og Lára.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Perú I

2011-05-14T21:43:00.000Z

þegar þetta er skrifað erum við stödd í rútu á leiðinni út á land í Perú, eftir að hafa eytt fyrstu dögum í höfuðborginni Lima.

Ferðalagið var nokkuð langt og strembið. Flug frá Íslandi til New York, bið þar í nokkra klukkutíma og svo langt næturflug til Perú. Að sjálfsögðu erum við búin að hitta islending. Í flugvélinni hittum við konu sem heitir Anna, býr í NY og starfar sem ljósmyndari. Hún var að fara upp í fjöllin að mynda fyrir eitthvað tímarit.

Fyrsta menningarsjokkið kom fljótlega eftir að við lentum í Lima, nánar tiltekið þegar við tókum fyrsta leigubílinn. Allstaðar er fólk varað við leigubílstjórum borgarinnar þannig að við vorum sérstaklega tortryggi þegar Ivan leigubílstjóri hengdi sig á okkur og vildi endilega skutla okkur í bæinn. Við létum okkur hafa það og hann reyndist bara ágætis kall. Reyndar ekkert sérlega góður bílstjóri, fór stundum yfir á rauðu og gleymdi sér stundum þegar hann var að segja sögur en hann fann fyrir okkur mjög fínt hostel og kom okkur heilum þangað.
Hann sagði við Guðnýju að hún liti út fyrir að vera ólétt. Miðað við að ég hef séð hana drekka bæði bjór og rautt síðan við komum þá trúi ég henni að hann hafi haft rangt fyrir sér!

Umferðarmenningin hérna er alveg mögnuð. Löngu búið að finna upp bílflautuna en enn þá eru stefnuljósin svo gott sem óþekkt uppfinning. Þá er ekki óalgengt að sjá sjúkrabíla með sírenur og blikkandi ljós að reyna að komast áleiðis en engum dettur í hug að gefa eftir sitt pláss og hleypa þeim fram úr. Hugsanlega er því ekkert fljótlegra að fara með sjúkrabíl en taxa!

Verðlagið er sæmilegt. Við erum núna á leiðinni úr höfuðborginni, þar sem allt er dýrara enn út á landi, þannig að verðlagið á að fara lækkandi núna.

Látum þetta duga í bili. Kveðja Andri Valur, Guðný, Þórólfur og Lára.

Þorvaldur þrjúprósent?

2011-02-01T19:40:00.000Z

Fyrir einskæra óheppni álpaðist ég inn á rotþró kennda við "aemmex", þar sem skítadreifarar íhaldsins dreifa skít í skjóli nafnleyndar smáfugla.
Eins og öllum er kunnugt er þessum nýfrjálshyggjumönnum, sem standa á bakvið síðuna, óskaplega illa við Þorvald Gylfason og finna honum allt til foráttu. Í kjölfar kosninga til stjórnlagaþings er skítadreifaranum beint að Þorvaldi í meira mæli en vanalega.
Eitt helsta upplegg nýfrjálshyggjumannanna í drulluforinni er að Þorvaldur hafi "einungis" fengið 3,1% fylgi atkvæðabærra manna.

Ég varð fyrir vonbrigðum með kosningaþátttöku til stjórnlagaþings. Það var orðið ljóst síðustu dagana fyrir kosningu að kjörsóknin yrði ekki góð, en ég batt vonir við að hún næði þó allavega helmingi.
Gott og vel. Það voru rúmlega 232 þúsund kjósendur á kjörskrá. Þeir sem sáu ástæðu til að mæta voru um 83.500 eða 36% kjósenda. Þorvaldur fékk 7.192 atkvæði sem eru, eins og áður kom fram, 3,1%.
Það sem skítadreifararnir taka ekki með í reikninginn, því þeir eru jú að dreifa skít og reyna að gera trúverðugleika Þorvaldar og stjórnlagaþings sem minnstan, er að það voru töluvert fleiri sem settu Þorvald og aðra framjóðendur, á sinn lista, án þess þó að setja hann í efsta sætið. Kosningakerfið býður nefnilega upp á það að setja "líklegustu" frambóðendurnar aftan við minni spámenn.
Mér sýnist að tæplega 29 þúsund manns hafi sett Þorvald sem einn af þeim 25 einstaklingum sem tiltekinn kjósandi vildi sjá á þinginu. Það þýðir að rúmlega 12% atkvæðabærra manna vildi sjá Þorvald sem stjórnlagaþingsþingmann. Þá voru yfir 24 manns sem settu Ómar Ragnarsson á sinn lista.

Til setja þessar tölur í samhengi má nefna að í alþingiskosningunum árið 2007 þar sem sjálfstæðisflokkurinn bætti við sig þremur mönnum og náði inn 25 þingmönnum, var það gert í skjóli tæplega 67 þúsund atkvæða.
Það voru 66.754 kjósendur sem greiddu atkvæði flokknum í heild eða einhverjum af þeim 126 einstaklingum sem voru í framboði fyrir flokkinn. Ef ég skítadreifi þessu á hvern og einn frambjóðenda þá jafngildir þetta 530 atkvæðum á haus, en það sjá allir í gegnum svoleiðis útreikning.

Til að setja tölurnar í meira samhengi þá muna það allir að ríkisstjórn sjálfstæðisflokks og framsóknarflokks féll í þessum kosningum árið 2007. Sjálfstæðisflokkurinn myndaði ríkisstjórn með Samfylkingu (sællar minningar!!!) þar sem Geir H. Haarde var áfram forsætisráðherra, valdamesti maður landsins. Í Reykjavíkurkjördæmi suður hlaut sjálfstæðisflokkurinn rétt ríflega 13.800 atkvæði. Það dugði til að ná inn þremur þingmönnum og tveimur ráðherrum, þeim Birni Bjarnasyni dómsmála. og Geir Hilmari Haarde sem forsætis, valdamesti maður Íslands.
Í Rvk. norður hlaut flokkurinn færri atkvæði eða um 12.800. Það dugði fyrir fjórum þingmönnum til viðbótar.
Þarna eru því samankomin 26.600 atkvæði greidd samtals 44 sjálfstæðismönnum sem voru í framboði í Rvk. norður og suður. Það gera um ríflega 600 atkvæði per haus.

Svo það fari ekki á milli mála þá átta ég mig á því að þessi samanburður er ekki yfir gagnrýni hafinn. Í reynd er erfitt að bera saman jafn ólíkar kosningar. Þessi samanburður er ekki gerður til að sanna eitt né neitt, heldur fyrst og fremst til að sýna fram á hversu drullugur áróðurinn getur verið.

Heimildir: Internetið.

Pistillinn er upphaflega skrifaður um mánaðarmótin nóv/des 2010. Ég kom því síðan ekki í verk að birta hann fyrr en núna, þegar gjörbreyttar aðstæður eru uppi eftir dóm Hæstaréttar. Þessi texti stendur samt engu að síður.

Fyrir þá sem vilja frekar lesa en hlusta

2010-11-23T16:51:00.000Z

Fyrir þá sem vilja frekar lesa hvað ég sagði í viðtalinu á Rás 1 en að hlusta á viðtalið þá kemur hérna textinn af því sem ég sagði svona nokkurn veginn.

Þarf að breyta stjórnarskrá lýðveldisins núna?

Þessari spurningu vil ég eiginlega svara bæði játandi og neitandi.

Nei í þeim skilningi að í samhengi við hrunið á Íslandi, þá tel ég að orsök þess sé ekki að finna í stjórnarskránni heldur að mestu leyti hjá fólkinu. Því tel ég að þrátt fyrir að ný eða uppfærð stjórnarskrá hefði verið til staðar þá hefði hrunið átt sér stað í sömu eða svipaðri mynd.

Já segi ég hins vegar í því samhengi að staðið hefur til áratugum saman að breyta stjórnarskránni og taka hana til endurskoðunar. Henni hefur jú verið breytt nokkrum sinnum og uppfærð en ég tel að heildstæð endurskoðun á stjórnarskránni sé nauðsynleg og ég tel einnig að nú sé heppilegur tími til þess að endurskoða stjórnaskránna, þar sem þjóðin stendur á ákveðnum krossgötum

Hverju helst?

Til að byrja með þarf að fara í gegnum allar þær tillögur sem komu frá Þjóðfundinum og snerta stjórnarskránna og breytingar á henni. Á þeim fundi voru nærri þúsund landsmenn að velta þessum hlutrum fyrir sér, hverju mætti breyta og hvað mætti bæta og því er nauðsynlegt að horfa til þeirrar vinnu í fyrsta lagi. Inn í þessum tillögum þjóðfundarins eru mörg helstu atriðin sem frambjóðendur til stjórnalagaþingsins leggja áherslu á.Ég persónulega myndi vilja skerpa á þrískiptingunni, útiloka að ráðherra sér jafnframt þingmaður. Ég myndi vilja breyta ákvæðum um forsetann á þá leið að þau séu í samræmi við raunveruleg völd hans. Ég myndi vilja skerpa á ákvæði um synjunarvald forsetans, setja inn ákvæði um þjóðaratkvæðagreiðslur ef tiltekinn fjöldi kjósenda krefst þess. Auðlindirnar í eigu þjóðarinnar tel ég mikilvægt atriði. Þetta ásamt fjölda annarra atriða sem ég tel þarf að fara í gegnum og skoða, til dæmis kaflann um mannréttindi.

Það er tvennt sem ég myndi vilja skoða sérstaklega með það í huga að færa inn í stjórnarskránna sé möguleiki á því. Annars vegar eru það ákvæði um umhverfi og náttúru og hins vegar ákvæði um neytendur. Við erum af mismundi kyni, aðhyllumst mismunandi trúarbrögð, erum misgóð til heilsunnar, rík eða fátæk og svona mætti lengi telja. Við tilheyrum því öll allskonar hópum innan samfélagsins, stórum sem smáum. Öll eigum við það sameiginlegt að vera neytendur. Við þurfum öll versla okkur klæði og fæði. Ég tel að staða neytenda á Íslandi sé slæm og að það þurfi að bregðast við því. Hvort að slíkt eigi heima í stjórnarskrá þori ég ekki að fullyrða. Ég tel það þó þess virði að kanna það. Slíkt ákvæði yrði framsækin nýjung í stjórnarskrá.

Hvað hitt atriðið varðar þá snýr það að umhverfinu og náttúrunni. Íbúum jarðar fjölgar mjög hratt. Plássið minnkar og ágangur á gæði jarðar eykst með hverjum deginum. Við endurskoðun á stjórnarskránni þarf að horfa langt inn í framtíðina og velta fyrir sér þessum grundvallarlögum með tilliti til umhverfisins eins og það verður eftir 50 ár eða 100 ár. Því hlýtur að vera eðlilegt að kanna hvort leggja skuli áherslu á þætti eins og náttúru og umhverfi.

Af hverju gefur þú kost á þér?

Ég gef kost á mér til stjórnlagaþings því ég hef trú á því að ég hafi eitthvað fram að færa til þingsins. Þjóðfélagsumræða hefur verið eitt mitt helsta áhugamál frá blautu barnsbeini og hef ég lengi fylgst með af áhuga. Ég er því vel að mér í ýmsum málaflokkum.
Þá er ég heiðarlegur og sanngjarn, óháður öllum sérhagsmunahópum. Ef þú kýst mig hlustandi góður, þá lofa ég þér því að þínu atkvæði er vel varið. Ég mun leggja mig fram við að bæta þjóðfélagið.

Viðtal mitt á Rás 1 vegna stjórnlagaþings

2010-11-23T00:22:00.000Z

Upptakan af viðtalinu á Rás 1. Ég var í fyrsta holli á laugardagsmorgunin og var þar af leiðandi með fyrstu mönnum í spilun fyrr í kvöld.
Kem þarna fram með tvær nýjar hugmyndir, allavega nýjar fyrir mitt leyti og ég hef pottþétt ekki heyrt neinn minnast á neytendahliðina. Mjög fljótlega mun ég útskýra nánar hverjar hugsanir mínar eru á bakvið þessa nýju punkta.

Jafnræðisreglan - kynhneigð

2010-11-10T16:46:00.000Z

Samtökin '78 sendu mér póst og spurðu mig þriggja spurninga er snéru að jafnrétti gagnvart hinsegin fólki. Að neðan má sjá spurningarnar þrjár og svör mín við þeim.

1) Hver eru viðhorf þín til hinsegin fólks (Hommar, Lesbíur, tvíkynhneigðir og transgender)?
Mín viðhorf til hinsegin fólks eru þau sömu og til ekki hinsegin fólks. Mig varðar ekkert um það hvort fólk hrífist að eigin kyni eða gagnstæðu.

2) Hvað munt þú gera ef sú hugmynd kemur upp að bæta orðinu kynhneigð inn eða áfram útiloka þennan hóp samfélagsins úr stjórnarskránni?
Hér er verið að vísa til jafnræðisreglu stjórnarskrárinnar (65.grein) um að allir skulu vera jafnir fyrir lögum og njóti mannréttinda. Því næst eru talin upp atriði sem eiga ekki að hafa áhrif á þetta, til dæmis kynferði, kynþáttur og trúarbrögð, svo eitthvað sé nefnt. Mín skoðun er sú að þessi regla á að vera stutt, hnitmiðuð og almenn en ekki sértæk. Með öðrum orðum þá vil ég að reglan segi að allir eigi að njóta mannréttinda og vera jafnir fyrir lögum punktur. Ég tel að ekki sé ástæða til slíkra upptalninga á hinum og þessum hópum (minni og meirihluta) samfélagsins. Hugsanlega væri heppilegt að setja fyrirvara við regluna um að allir séu jafnir nema að málefnalegar ástæður liggi að baki, í ljósi þess að stundum er fólki mismunað af málefnalegum ástæðum, sbr. jákvæð mismunun til að leiðrétta kynjahlutföll. Svar mitt við spurningunni er því: Persónulega myndi ég ekki vilja að orðinu kynhneigð yrði bætt inn í stjórnarskránna heldur að öllum upptalningum yrði sleppt. Það eiga allir að vera jafnir gagnvart stjórnarskránni, mannréttindum og lögum. Því tel ég ekki svigrúm fyrir einhverja að vera jafnari en aðrir.

3) Ert þú jákvæð/ur í garð réttinda hinsegin fólks?
Það er mín skoðun að allir eigi að njóta sömu réttinda á Íslandi. Ég er því jákvæður gagnvart öllu jafnrétti, sama hvaða hópa það snertir.

Þingmaður um alla eilífð?

2010-11-09T22:05:00.001Z

Í dag kveður stjórnarskráin ekki á um tiltekin hámarksfjölda kjörtímabila sem þingmenn mega sitja. Fræðilega er því ekkert til fyrirstöðu að einstaklingur sé þingmaður í 100 ár, sé hann nógu langlífur. Mér sýnist að metið sé upp undir 40 ára seta á Alþingi.

Ég tel að starf þingmanna sé á margan hátt ólíkt "venjulegum" störfum (ef svo má að orði komast). Starf þingmanns er í mínum huga háð ferskleika. Ég tel að þingmaður sem situr til dæmis sitt fjórða kjörtímabil sé í hættu á að verða samdauna, að starfa vélrænt.

Því velti ég fyrir mér þeirri hugmynd að takmarka þann tíma sem tiltekinn einstaklingur getur setið sem þingmaður! Hvernig það yrði útfært er í sjálfu sér ekki til umræðu hér heldur hvort hugmyndin sé góð og gild.

Einhver mun líklega segja að það sé kjósenda að velja hverjir sitji á Alþingi og hverjir ekki. Vissulega er það rétt. Á móti má benda á að á meðan fjórflokkakerfið er jafn ríkt og það er í dag, þá eru kjósendur ekki að kjósa einstaklinga heldur flokka.

Sem dæmi um hvernig þingmenn verða samdauna má nefna umræðuna fyrir skemmstu um landsdóm. Þar kom upp í pontu hver þingmaðurinn á fætur öðrum og ræddi um að landsdómur væru úr sér gengið fyrirbæri og ætti ekki heima á Íslandi árið 2010. Þessir sömu þingmenn sitja margir sitt annað, þriðja og fjórða kjörtímabil. Er einhver í heiminum í betri aðstöðu til að breyta lögum á Íslandi en þingmaður á Alþingi Íslendinga? Af hverju voru þessir sömu þingmenn ekki búnir að gera eitthvað í því að fella landsdóm úr lögum eða gera á honum nauðsynlegar breytingar? Jóhanna var jú búin að reyna en fékk ekki þann stuðning sem þurfti.

Önnur rök gegn þessari hugmynd snúa að reynslu þingmanna. Að hætt sé við því að með miklum breytingum á hópi þingmanna glatist nauðsynleg þekking og reynsla. Ég held að þetta muni ekki verða vandamál, því að hópur þingmanna mun alltaf vera á sínu öðru eða þriðja kjörtímabili (ef við gefum okkur að hámarkið sé þrjú tímabil) og hefur því fjögurra til átta ára reynslu. Eins starfa á annað hundrað manns við Alþingi, á hinum og þessum sviðum. Það fólk ætti að vera í stakk búið að leiðbeina nýjum þingmönnum.

Þá má einnig velta því fram hvort það sama ætti hugsanlega að gilda um forseta Íslands? (að því gefnu að embættið muni haldast óbreytt að flestu eða öllu öðru leyti).

Andri Valur býður sig fram til stjórnlagaþings (8397)

Breyta hverju?

2010-11-09T21:04:00.001Z

Eins og ég skrifaði hér í fyrri pósti, þá tel ég að það hafi ekki verið stjórnarskráin sem klikkaði í aðdraganda hrunsins. Þ.e. þá tel ég að breytt og bætt stjórnarskrá hefði að öllum líkindum ekki komið í veg fyrir hrunið sem varð. Ég tel að það sé mikið dýpra á þessu hjá þjóðinni og býsna margt sem þarf að bæta.

Stjórnsýslan á Íslandi er rotin að innan. Þá er ég ekki að segja að þar sé slæmt fólk, síður en svo. Heldur er það uppbyggingin og fyrirkomulagið sem hrjáir okkur. Það er ekkert launungamál að embættismenn á Íslandi eru upp til hópa ráðnir fyrir klíkuskap og kunningjatengsl. Ég var einn þeirra sem vonaðist eftir breytingum á þessu þegar vinstri flokkarnir tóku við. Það varð heldur betur engin breyting. Síður en svo. Núverandi ríkisstjórn hefur náð að ráða alveg ótrúlega marga einstaklinga án þess að auglýsa stöður, því um tímabundið starf er að ræða. Svo má gera ráð fyrir því að eftir 6 mánaða starfstíma verði sömu einstaklingar fastráðnir án auglýsingar. Þarna er glórulaus glufa í kerfinu.

Þetta er í sjálfu sér ekki eitthvað sem stjórnarskráin getur tæklað á beinan hátt. Ég trúi hins vegar og vona, að með því að gera persónukjör að valmöguleika, megi draga úr áhrifum þessa fjórflokkakerfis sem nú er við lýði. Að með því að velja einstaklinga en ekki flokka megi draga úr þessari spillingu.

Andri Valur býður sig fram til stjórnlagaþings (8397)

Nýja stjórnarskrá?

2010-11-03T16:56:00.001Z

Ég hef verið spurður um mína skoðun á stjórnlagaþingi og þörfinni á nýrri stjórnarskrá.

Í stuttu máli þá er mín skoðun sú að öðruvísi stjórnarskrá hefði líklega ekki komið í veg fyrir nokkuð af því sem átti sér stað á Íslandi fram yfir bankahrun. M.ö.o. staðan í dag væri líklega nokkuð svipuð og hún er.

Ég tel að ekki þurfi að skrifa nýja stjórnarskrá frá grunni, heldur að nægjanlegt sé að uppfæra þá sem fyrir er og lagfæra hana. Á næstu dögum mun ég telja upp einhverjar af þeim breytingum sem ég vil sjá á stjórnarskránni.

Hvað stjórnlagaþingið sjálft varðar, þá er það mín skoðun að þessi atburður eigi fullan rétt á sér. Ég tel að núna sé góður tími til að endurskoða stjórnarskránna og uppfæra hana, eitthvað sem staðið hefur til lengi. Þjóðin stendur á tímamótum og ýmsar breytingar eru á döfinni. Því tel ég ákjósanlegt að þessar breytingar fari fram núna.

Andri Valur býður sig fram til stjórnlagaþings (8397)

Ritstjórinn, leiðarinn og peningarnir

2010-10-06T00:28:00.000Z

Ritstjóri Fréttablaðsins, Ólafur Þ. Stephensen, skrifaði leiðara undir fyrirsögninni "Peningarnir eru ekki til" í blaðinu þann 4. okt. Þar færir hann ýmis rök að því að engin leið sé að ná árangri í ríkisfjármálunum án þess að skera niður útgjöld til heilbrigðismála, velferðabóta og menntamála, þar sem um sé að ræða langtum stærstu útgjaldaliði hins opinbera.
Ég hrífst oft af skrifum Ólafs og er oft sammála honum. Nú er ég ósammála. Peningarnir eru ekki til, við erum sammála þar. Ég er því ósammála að það sé:

...orðin útjöskuð klisja að leggja til að skorið verði niður í utanríkisþjónustunni...

eins og Ólafur skrifar. Í mínum huga er það ekki nokkur einasta klisja. Okkur ber ekki einungis að skera niður í utanríkisþjónustunni heldur ber okkur að gjörbylta þessum ramma sem utanríkisþjónustan er skorðuð í.
Það algjör miðaldar hugsunarháttur að halda að fínt sendiráð á fínum stað með einkabílstjóra í fínni borg erlendis sé nauðsyn. Árið er 2010 og samgöngur og samskiptamöguleikar hafa breyst alveg gríðarlega.

Nú er klukkan rúmlega miðnætti og miðvikudagurinn 6. október hafinn.Með lauslegri athugun á Dohop.is sé ég að ég get flogið af stað í fyrramáli og komið til Sao Paulo í Brasilíu annað kvöld. Ég yrði reyndar ekki kominn til Sydney fyrr en snemma á fimmtudag!
Að auki þá get ég talað við fólk nánast hvar sem er í heiminum í gegnum síma, fjarfundarbúnað, tölvupóst og svona mætti lengi telja.

Þessi umræða um utanríkisþjónustuna minnir mig gjarnan á fyrirkomulagið á bensínstöðvum fyrir fáum árum. Þá þótti ekki hægt annað en að manna litla bensínafgreiðslu á Húsavík með tveimur afgreiðslumönnum. Annar fór út og dældi eldsneyti, hinn sat inni og afgreiddi. Í dag dælir fólk sjálft á farartækið og velur á milli þess að greiða við sjálfsafgreiðslumaskínu eða að greiða inni hjá afgreiðslufólkinu, afgreiðslufólkinu sem sinnir hefðbundinni sjoppu-afgreiðslu.
Án þess að gera lítið úr þessum störfum né halda því fram að þetta sé fullkomið kerfi eins og það er í dag, þá hljóta allir að sjá hversu mikið hagkvæmara þetta fyrirkomulag er (þrátt fyrir að það sjáist fá merki um það í álagningu á eldsneyti, en það er annað mál).
Að mínu mati gildir það nákvæmlega sama um utanríkisþjónustuna. Hana þarf að stokka algjörlega upp og koma inn á nýja öld. Við ættum ekki að skýla okkur á bakvið það að "öll hin löndin" séu með svona líka. Hin löndin hafa flest lítil þorp sem eru álíka fjölmenn og Ísland.

Sendiráð Íslands og Varnamálastofa fá 3.564 milljónir skv. fjárlögum 2011. Það eru allt of háar fjárhæðir þegar peningarnir eru ekki til.

Grein Ólafs

Listi yfir sendiráð Íslands

Stöð2 Sport2 rústar Rúv í HM umfjöllun

2010-06-14T17:45:00.000Z

Í dag er fjórði í HM og lífið að komast í þetta týpíska HM jafnvægi. Eftir þessa fjóra daga þá þykir mér einsýnt að Stöð2sport2 er að valta yfir Rúv með umfjöllun sinni um heimsmeistarakeppnina.

Fyrir það fyrsta þá virðist það vera happa glappa hvaða leikir eru sýndir á Rúv. Í dag var Holland að spila við Dani og viti menn, Rúv sýndi beint frá Alþingi!

Í öðru lagi þá eru leikirnir þetta árið ekki allir á "prime time" og því nauðsynlegt að geta horft á þá síðar. Rúv endursýnir að sjálfsögðu ekki leikina enda hefur sú stöð fleiri hlutverk að sýna íþróttir. Á sportrásunum rúlla leikirnir skipti eftir skipti. Þeir leikir sem ég hef misst af en langað að sjá, þá hef ég bara horft á á Sport2.

Í þriðja lagi þá er það HM-stofa Rúv gegn HM 4 4 2 á Sport2. Hjá Rúv er það Þorsteinn J. sem stýrir umfjölluninni en á Sport2 er það Logi Bergann. Hvorugur þeirra verður sakaður um að vita mikið um fótbolta. Mér finnst Logi vera fínn. Hann er mátulega hress, góður spjallari og bara skemmtilegur sjónvarpskall. Þorsteinn er að mínu mati ekkert skemmtilegur. Hann er bara leiðinlegur sjónvarpsmaður og ekkert meira um það að segja.
Rúv hefur Hjövar Hafliða sem er klárlega einn af þeim betri. Hjörtur Júlíus er líka fínn. Svo eru þarna nokkrir frekar hlutlausir bara. Á Sport2 erum við að tala um meistara Gauja Þórðar og Gumma Ben svo einhverjir séu nefndir.

Mín niðurstaða er því einföld. Svona viðburðir eiga bara heima á sportrásum stöðvar 2. Skítt með það þó að maður þurfi að borga fyrir áskriftina.

Gæsluvarðhald og áróðursmaskínan

2010-05-09T12:09:00.000Z

Nú eru menn mættir á ritvöllinn og farnir að tala niður störf sérstaks saksóknara. Þetta er reyndar ekki fyrsta áróðursbylgjan sem gengur yfir saksóknarann og líklega ekki sú síðasta.

Menn eins og Hannes Gissurarson og Ólafur Arnarson fara mikinn. Þeir gera báðir mikið úr meintum orðum Steingríms Joð. um að "sefa reiði almennings". Nú hefur Steingrímur sent frá sér yfirlýsingu þess efnis að þetta hafi ekki verið hans orð. Hannes hefur enn ekki brugðist við því (og mun ekki gera spái ég - hann mun líklega halda áfram að ganga út frá því að þetta séu orð Steingríms). Ólafur Arnars bregst við og skrifar eftirfarandi:

Þó að Steingrímur reyni nú að kenna blaðamönnum um þau ummæli, sem höfð voru eftir honum, getur hann ekki hlaupist undan því, að hann lýsti ánægju sinni með handtökurnar og von sinni um að þær sefuðu reiði fólks.

Þannig er það. Steingrímur sagði þetta bara samt! Svona er pólitísk umræða á Íslandi mjög gjarnan. Það skal enginn halda annað en að þessi ummæli verði eignuð Steingrími um ókomna tíð.

Nú veit ég í sjálfu sér ekkert um þennan gæsluvarðhaldsdóm yfir Hreiðari, annað en að héraðsdómur hefur fallist á slíkt úrræði. Hæstiréttur tekur væntanlega afstöðu á morgun.

Lausleg athugun sýnir að Hæstiréttur hefur í yfir 30 skipti fallist á gæsluvarðhald yfir sakborningum á fyrstu fjórum mánuðum þessa árs. Ég minnist þess ekki að hafa séð neinn kvarta yfir því. Ég minnist þess ekki að hafa séð neinn efast um þá úrskurði. Ég minnist þess ekki að hafa séð neinn draga hlutleysi dómstólana í efa í sambandi við þá úrskurði.

Nú gæti einhver bent á að hrunið hafi átt sér stað fyrir nærri tveimur árum síðan og því skjóti það skökku við að setja menn í gæsluvarðhald núna. Eða þá að gæsluvarðhaldsúrskurðir Hæstaréttar hafi í öllum tilfellum snúist að málefnum líðandi stundar, þ.e. að þar sé verið að úrskurða menn í varðhald í beinu framhaldi af meintum brotum. Vissulega er það rétt. Á hinn bóginn þá má benda á að sérstakur saksóknari hefur upplýsingar sem almenningur hefur ekki. Það er ekkert sem segir að krafan um gæsluvarðhald sé byggð á brotum sem áttu sér stað árið 2008. Frekar má ætla, m.v. ákvæði 95.gr. laga nr. 88/2008 og dómaframkvæmd er varðar gæsluvarðhaldsúrskurði, að um sé að ræða brot sem í það minnsta eiga sér enn þá stað, burt séð frá því hvenær þau hófst, eða að minnsta kosti að brotin séu þess eðlis að sakborningar geti unnið gegn rannsókn málsins, gangi þeir lausir.

Hæstiréttur úrskurðar á morgun. Þá fæst staðfest hvort Hreiðar þurfi að dúsa í varðhaldi næstu daga. Þá fáum við líka að sjá á grundvelli hvaða málsgreinar gæsluvarðhaldsins er krafist. það ætti að gefa einhverjar vísbendingar.

Að lokum þá ætla ég að leyfa mér að halda því fram, alveg út í bláin án þess að hafa nokkur rök fyrir mér í því, að þessari gæsluvarðhaldsvist Hreiðars Más sé beitt á vægasta hátt sem unnt er. Ég drega það í efa að maðurinn sé í einangrun, að hann fái ekkert að lesa né að vita hvað tímanum líður osfrv. Ég verð bara að viðurkenna að mér þykir það mjög ólíklegt.

Neytendur

2010-04-13T19:29:00.000Z

Eftir að hafa lesið þessa bloggfærslu hjá Kára Harðarsyni varð ég hreinlega að bæta við nokkrum línum.

Ég hef lesið bloggið hans Kára í nokkur ár. Þekki hann ekkert og hef aldrei talað við hann. Hann er mjög skemmtilegur bloggari og hittir svo oft naglann á höfuðið.
Í færslunni kemur hann inn á hvað við erum á miklum villigötum með ýmis málefni, hvernig hugsunarháttur fólksins er.

Þessa skoðun hef ég lengi haft. Hugsunarhátturinn hér á Íslandi getur verið alveg ótrúlegur. Sem dæmi nefni ég neytendamálin. Neytendur á Íslandi virðast láta bjóða sér hvað sem er. Eflaust er ekki hægt að kenna neytendum eingöngu um því fólk virðist vera orðið ónæmt fyrir því að láta svína á sér. Mín skoðun er sú, og hefur verið lengi, að vandamálið liggi hjá stjórnvöldum. Lengst af hélt ég því fram að þetta vandamál ætti sér rót í Sjálfstæðisflokknum, þar sem sá flokkur hefur töluvert meiri áhuga á að þjónkast þeim sem selja neytendum þjónustu og vöru, en neytendunum sjálfum. Það hefur enn ekki sýnt sig að hinir flokkarnir hafi einhverja skárri sýn á þessi málefni. Kannski vinstri flokkarnir hafi meiri áhuga á neytendum en sá áhugi speglast líklega aðallega í áhuganum á að stýra neytendum á "réttu" vörurnar.

Verðlag á Íslandi er gjarnan alveg svínslegt. Ef um innflutta vöru er að ræða eru svörin gjarnan þau að það kosti svo mikið að flytja vöruna til Íslands. Ef við tökum dæmi af raftækjum sem eru framleidd í Asíu, þá eru þau flutt með skipi til Evrópu. Rotterdam í Hollandi er vinsæl höfn til að losa vörurnar í land þaðan sem þær eru fluttar um Evrópu með flutningabílum. Hluti af þeim fer um borð í annað skip sem siglir til Íslands. Er virkilega svona margfalt ódýrara að keyra vörurnar um Evrópu frekar en að sigla með þær til Íslands?
Ef ég panta mér raftæki frá Bandaríkjunum, sem hafa þá þegar verið flutt frá Asíu í e-a verslun þar, og læt senda þau til Íslands þá borga ég í 99% tilfella minna en ef ég versla þessa sömu vöru út í búð. Einhverjum kann að finnast það eðlilegt, þrátt fyrir að inn í þessu verði sé álagning verslunarinnar úti, flutningsgjöld til Bandaríkjanna frá Asíu og frá Bandaríkjunum til Íslands, Íslenskir skattar og tollar ásamt sköttum og tollum í Bandaríkjunum.
Vel má vera að það sé ekkert óeðlilegt við það en það sem er óeðlilegt er að munurinn er oft á tíðum alveg lygileg mikill, jafnvel tugir prósenta, bara með því að losna við álagningu íslensku verslunarinnar.

Nú myndi sannur sjálfstæðismaður benda á að stjórnvöld ættu ekkert að skipta sér af þessum hlutum og það væri bara argasti sósíalismi ef svo væri. Það er í sjálfu sér alveg rétt en á hinn bóginn getur það ekki verið mikill kapítalismi að þjóðin búi við svona mikla "aftanítöku", sérstaklega í ljósi þeirra tolla og skatta sem hið opinbera smyr á innflutning.

Þetta er eitt dæmi af svo mörgum dæmum sem er hægt að taka. Þetta er orðin heldur löng færsla í bili þannig að ég læt þetta duga. Mun örugglega tjá mig meira um þetta síðar.

Bubbagengið

2010-03-12T14:44:00.002Z

ÉG get því miður ekki eignað mér heiðurinn af þessari skilgreiningu. Hún er eign Kristins H. Guðnasonar. Ég ákvað að birta hana hérna til þess að halda henni á lífi. Hún var nánast horfin af internetinu. Það voru einhverjar þrár myndir sem ég náði ekki úr upprunalegu færslunni og þurfti því að myndskreyta sjálfur.

Bubbagengið!

Bubbagengið er ekki eiginlegt "gengi" eða "klíka" heldur lauslega tengdur hópur manna. Þessi hópur hefur svipuð einkenni, skapgerð, útlit og hegðun. Þó að ýmsa þætti úr hinni hefðbundnu skilgreiningu vanti í fari Bubbagengismanns getur hann samt talist til þess hóps ef önnur einkenni eru ýktari. Bubbagengismenn geta verið á öllum aldri en karlmenn eru þó í miklum meirihluta. Flestir búa þeir á landsbyggðinni, sérstaklega í kaupstöðum sem hafa aðgang að sjó, því að Bubbagengismenn sækja stíft í sjóinn. Mismunandi stig eru á Bubbagengiseðli meðlima, t.d. eru sumir aðeins léttir Bubbagengismenn á meðan aðrir fylla vel upp í öll einkennin og eru þeir einstaklingar oftast mjög leiðinlegir. Bubbagengismenn geta alveg verið alltílægi gaurar en fáir ná því að vera skemmtilegir. Flestir þeirra eru mjög leiðinlegir.

Skilgreining á Bubbagengismanni (homo sapiens bubbus):

1. Útlit

Eitt af meginkennileitum Bubbagengismannsins er derhúfan.

Nánast allir Bubbagengismenn ganga með derhúfu. Ef þú sérð Bubbagengismann sem ekki er með derhúfu þá hefur hann gleymt henni heima eða tínt henni á fylleríi (sjá hegðun).

Flestir Bubbagengismanna taka í vörina.

Það þarf varla að taka það fram að þeir taka að sjálfsögðu "Ruddann" (Íslenskt neftóbak) í vörina. Ef Bubbagengismaðurinn tekur ekki í vörina er hann annað hvort ekki kominn á aldur til þess (þ.e.a.s. undir 13 ára aldri) eða hann reykir þeim mun meira.

Bubbagengismenn eru sjaldan áberandi í klæðaburði eða hárgreiðslum. Yfirleitt eru þeir með annað hvort stallaklippingu eða mjög stutt hár. Sítt hár sést ekki á Bubbagengismanni.

2. Atvinna

Bubbagengismenn eru áberandi á tveim vinnustöðum sérstaklega.

Oft vinna þeir við fiskvinnslu, t.d. rækjuvinnslu.

Eða þá að þeir eru á sjó (sem er MJÖG áberandi í stétt Bubbagengismanna)

Það góða við sjómennsku Bubbagengismanna er að þeir eru oft lengi á túr og verður maður því lítið var við þá. En það slæma við sjómennsku þeirra er þegar þeir koma í land og óhefluð Bubbagengískan brýst út í sinni ljótustu mynd.

3. Áhugamál

Áhugamálin er sennilega það sem lýsir Bubbagengismanninum best.

Margir Bubbagengismenn eiga snjósleða.

Ef þeir eiga ekki snjósleða þá langar þeim ólýsanlega í einn slíkan. Sumir eiga fleiri en einn.

Ungir Bubbagengismenn eiga of skellinöðrur.

Þegar Bubbagengismaðurinn vex úr grasi og er búinn að eyðileggja skellinöðruna sína úr töffarastælum, kaupir hann sér bíl. Það sem skitpir mestu máli við bílinn að mati Bubbagengismannsins er spoilerinn.

Réttara sagt getur Bubbagengismaður ekki talist maður með mönnum ef hann er ekki með spoiler á bílnum sínum. Þetta undarlega "fetish" hef ég reyndar aldrei skilið, né heldur þá þráhyggju að þvo og bóna bíla sína (og þá sérstaklega spoilerinn) upp á hvern einasta dag. Mér finnst mjög leiðinlegt að þvo bíla og reyni að forðast það í lengstu lög.

Bubbagengismanninum finnst gaman að skjóta úr byssum.

Ef það væru ekki til lög um manndráp í landinu værum við sennilega í mikilli hættu, því að Bubbagengismönnum finnst mjög gaman að skjóta á hluti, sérstaklega lifandi hluti eins og t.d. fugla.

Bubbagengismaðurinn hefur gaman að tónlist, en að mjög takmörkuðu leyti. Eins og nafn hans gefur til kynna hlustar hann mikið á Bubba Morthens.

Bubbi er hetja í augum Bubbagengismannsins, sérstaklega í ljósi þess sem hann vann einu sinni við sjávarútveg. Ef Bubbagengismaðurinn kann ekki textann við "Stál og hnífur" er hann hreppsómagi Bubbagengissamfélagsins.

Metallica er hljómsveit sem Bubbagengismaðurinn hefur gaman að.

En bliknar þó í samanburðinum við Bubba Morthens.

Sérstaklega hefur Bubbagengismaðurinn gaman að laginu "Final Countdown" með Europe.

Bubbagengismaðurinn er samt ekkert sérlega tónelskur og kemur tónlistarlegt metnaðarleysi hans best fram þegar hann fer á rúntinn. Þegar á rúntinn er komið hlustar Bubbagengismaðurinn mest á evrópska danstónlist.

Þetta gerir hann ekki af því að honum finnst það skemmtilegt. Heldur eru tvær ástæður fyrir þessu. Fyrsta er sú að bassamagn danstónlistarinnar er mikið og hljómar betur í græjunum.

Bílagræjur Bubbagengismannsins eru yfirleitt mjög öflugar og þá sérstaklega bassinn. Seinni ástæðan er til að pikka upp stelpur.

Stelpurnar eru yfirleitt á aldrinum 13-16 ára. Eldri stelpur eru gamalt kjöt í augum Bubbagengismannsins.

Einnig hefur Bubbagengismaðurinn gaman að atvinnu sinni og þá sérstaklega togurum. Bubbagengismenn skoða togara með álíka heillun og skátar skoða fugla.

4. Hegðun

Hegðun Bubbagengismannsins er áberandi. Það sem er mest áberandi er þegar Bubbagengismaðurinn er fullur.

Bubbagengismaðurinn er yfirleitt leiðinlega fullur. Hann annað hvort situr einn útí horni (við það að drepast áfengisdauðdaga) og horfir illlega á fólk eða þá að hann er ofbeldishneigður. Sérstaklega ætla ég að beina athygli minni á ofbeldishneigð Bubbagengismannsins. Hann lendir þá yfirleitt í slagsmálum.

Slagsmál geta verið innan Bubbagengissamfélagsins en algengara er að þeir sláist við utanbæjarmenn.

Oftast eru þessir utanbæjarmenn úr Bubbagengjum frá öðrum bæjum eða sveitum.

Er þessi hegðun nátengd þeirri staðreynd að Bubbagengismenn eru yfirleitt yfirlýstir rasistar.

Sérstaklega eru Bubbagengismenn leiðinlegir á útihátíðum, þá sérstaklega um Verslunarmannahelgina.

Ber að forðast þá á útihátíðum, sérstaklega ef maður er ekki frá sama bæ eða byggðakjarna og alls ekki, ég endurtek ALLS EKKI bjóða þeim í partí.

Eðlileg framsetning?

2010-02-28T20:43:00.000Z

Íslenskir bændur skapa þjóðinni um 100 milljónir króna í verðmætum á hverjum einasta degi. Á þetta benti Haraldur Benediktsson, formaður Bændasamtakanna, á Búnaðarþingi sem hófst í dag. Þá benti hann einnig á að ef ekki væri fyrir landbúnað á Íslandi þá þyrfti þjóðin að verja þessum 100 milljónum í kaup á erlendum vörum sem yrði að sjálfsögðu greitt í erlendum gjaldeyri.

Ég ætla ekki að vefengja þessar tölur, þær eru eflaust réttar. Það er framsetning talnanna sem pirrar mig.
Gefum okkur það að þessar tölur séu réttar og árið 2009 hafi hvern einasta dag verið skapaðar vörur að verðmæti 100 milljóna króna. Þá langar mig að benda á að árið 2009 greiddu skattborgarar rúmlega 5.600 milljónir í niðurgreiðslu/styrki vegna mjólkurframleiðslu eða sem jafngildir rúmlega 15 milljónum daglega. Sama ár voru greiddar rúmlega 4.100 milljónir af skattpeningum vegna sauðfjárframleiðslu. Það jafngildir rúmlega 11 milljónum á dag. Bændasamtök Íslands fá nærri 620 milljónir árlega eða nærri 1,7 milljón á dag.
Þetta eru nokkur dæmi og líklega stærstu útgjöld skattborgara til landbúnaðarins í formi niðurgreiðslna. Þó er fjöldinn allur af sjóðum, styrkjum og niðurgreiðslum sem ég hreinlega nenni ekki að telja upp.

Með því að leggja þessa styrki saman fást nærri 30 milljónir á dag. Með því að leggja alla styrki frá skattborgurum má gera ráð fyrir að þessi tala sé nálægt 40 milljónum. Þegar þær eru dregnar frá fyrrnefndum 100 milljónum er niðurstaðan 60 milljónir. Það er allt önnur tala og talsvert lægri en hún lítur bara ekki jafn vel út!

Burt séð frá því hver þessi upphæð er, þá þykir mér það leiðinleg framsetning að setja þetta þannig fram að þarna sé verið að spara einhvern gjaldeyri, eins og Haraldur gerir. Þetta er alveg jafn heimskuleg framsetning og var í fréttunum um daginn, þar sem fullyrt var að Ístak væri að spara ríkinu töluverðan pening með því að vera með íslendinga í vinnu erlendis því þá þyrfti ekki að greiða þeim atvinnuleysisbætur. Í sjálfu sér er ekki hægt að segja að það sé röng fullyrðing en heimskuleg er hún. Það sama er jú hægt að segja um öll fyrirtæki á Íslandi sem hafa einhverja starfsmenn í vinnu.

Ég ætla til dæmis ekki að leyfa mér að fullyrða að ég sé að spara hinu opinbera fjármuni með því að vera ekki í fangelsi. Það er jú dýrt að halda úti fangelsum og okkur virðist vera fyrirmunað að gera það almennilega. En það að einhver tiltekinn einstaklingur sé ekki í fangelsi er ekki sparnaður fyrir einn né neinn.

Framsóknardrama

2010-02-26T20:08:00.000Z

Einhverra hluta vegna ákváðu dætur Gunnar Birgissonar og tengdasynir að ganga í framsóknarflokkinn! Það eitt að ganga í þann flokk er óskiljanleg ákvörðun. Við það bætist að þetta eru dætur Gunnars sem allir vita að er harður sjálfstæðismaður. Ef ég man rétt hefur allavega önnur dóttirin, líklega þó báðar, notið virkilega góðs af því að vera afkomandi fyrrverandi bæjarstjóra Kópavogs. Dóttirin og tengdasonur fengu fleiri milljónir fyrir að vinna allskonar verk fyrir bæjarfélagið, að sjálfsögðu án útboða og þess háttar vesens sem kostar bara vandræði, ef ég man þetta rétt.
Fyrir einhverja hendingu, hugsanlega til að "refsa" sjálfstæðisflokknum, tóku þau sig öll til og skráðu sig í framsókn eins og áður sagði.
Ómar Stefánsson framsóknarmaður í Kópavogi, sem ég þekki ekki neitt, en veit að hann hefur þann löst að vera framsóknarmaður, benti á þessa staðreynd og nú hafa dætur Gunnars og tengdasynir kært Ómar fyrir brot á persónuverndarlögum og gegn ákvæði hegningarlaga.

Ég hef í sjálfu sér enga hugmynd um hvort Ómar verði dæmdur fyrir þennan upplýsinga"leka" sinn. Það kæmi mér þó lítið á óvart ef svo yrði. Staðreyndi er nefnilega sú að á Íslandi þá skiptir sannleikurinn litlu eða engu máli.

Eflaust eru einhverjar gildar skýringar á því af hverju fjölskylda Gunnars ákveður að skrá sig í framsóknarflokkinn. Það er í sjálfu sér ekkert sjálfgefið að dóttir sjálfstæðismanns skuli styðja sjálfstæðisflokkinn sbr. Valgerður Bjarnadóttir dóttir Bjarna Ben. Þá er þetta heldur ekki brot á neinum lögum. Sú staðreynd að þau skuli taka þetta svona óstinnt upp, að Ómar hafi upplýst um þessar skráningar, þykir mér nokkuð merkileg.

Lögreglan pöntuð?

2010-02-11T15:26:00.000Z

Samkvæmt Pressunni fór fram fíkniefnaleit í Tækniskólanum nú í morgun. Nú velti ég því fyrir mér hvort það sé eðlilegt að hægt sé að panta lögregluna til slíkra verka? Það má í sjálfu sér færa þokkalega málefnaleg rök fyrir því, þ.e. forvarnir. Á hinn bóginn hlýtur maður að spyrja sig hvort það sé eðlilegt að borgarar geti pantað lögregluna í "reglubundið eftirlit" ?

Það er eitt að tilkynna um eitthvað grunsamlegt, sem leiðir hugsanlega til þess að lögreglan aðhefst eitthvað. Annað er að fá lögregluna á staðinn, til að leita af sér einhvern hugsanlegan grun.

Ég veit það fyrir víst að slík "pöntun" einskorðast ekki við lögregluna. Ég upplifði það sjálfur árið 2000 að lenda óvart innan um hóp sem var stöðvaður af tollgæslunni á Keflavíkurflugvelli við komuna til landsins.

Það var þannig að ég var að koma heim frá Manchester borg, þar sem ég hafði horft á mína menn í Man. Utd. taka við bikarnum fagra fyrir enn einn sigurinn í deildinni. Sama dag og farið var heim, hafði ég skellt mér í bæinn og keypt mér föt. Og í stað þess að vera í United búningi með trefil um hálsinn, var ég því dressaður í nýjustu H&M tískunni eða eitthvað álíka. Á sama tíma og við lendum í Keflavík lenti þar hópur ungra námsmanna úr einhverjum sveitaskóla, sem var að koma úr 10. bekkjar skólaferðalagi. Krakkarnir komu fljúgandi frá Kaupmannahöfn en höfðu verið á faraldsfæti um löndin í kring, m.a. Þýskaland, Pólland og Tékkland. Krakkahópurinn blandaðist því að einhverju leyti fótboltabullunum og gengu hóparnir því blandaðir í gegnum hlið tollgæslunnar. Þar stóðu menn sveittir á efri vörinni við að velja úr alla unglingana sem ekki voru í fylgd fullorðinna. Fjögurra ára forskot mitt á þessa krakka dugði skammt því lenti ég í þessu "úrtaki" tollsins. Eftir stutta stund baka til áttaði ég mig á því allir krakkarnir þarna inni þekktust og höfðu greinilega verið að ferðast saman. Ég átti engan veginn heima í þessum hópi. Ég talaði við einhverja tollara-konu þarna og reyndi að benda henni á að ég væri ekki í 10.bekk og væri alls ekki að ferðast með þessum krökkum. Ég væri að koma frá Englandi og væri að missa af farinu mínu til Reykjavíkur. Hún lét sér fátt um finnast og hlustaði ekki á mig.

Einn krakki var tekinn til yfirheyrslu í einu og eftir c.a. 1,5 klukkutíma þá var röðin komin að mér. Farið var með mig í eitthvað yfirheyrsluherbergi þar sem tveir valdamiklir (þeim fannst það allavega) menn tóku á móti mér og hófu yfirheyrsluna. Þegar ég hafði komið þeim í skilning um að ég væri fyrir löngu búinn með 10.bekk, og væri alls ekki að ferðast með þessum hópi, urðu þeir hálf hissa á því að ég skyldi ekki hafa sagt það fyrr!

En fyrst ég var á annað borð kominn þarna þá gátu þeir alveg eins kíkt í töskuna mína. Þar fundu þeir tvær 33cl. bjórdósir, sem hafði ekki tímt að henda þegar ég pakkaði niður, enda fátækur námsmaður. Í ljósi þess að ég var einungis 19 ára, átta mánaða og þriggja daga gamall, þá hafði ég ekki aldur til að flytja inn áfengi. Mér bauðst að gera einhvers konar dómssátt þar sem málið yrði látið niður falla en áfengið gert upptækt. Gekk ég að því. Því næst beið ég í klukkutíma eftir næstu rútu sem flutti mig á Hótel Loftleiði. Þaðan tók ég leigubíl heim og gekk inn um dyrnar klukkan rúmlega eitt um nóttina. Þetta kvöld hafði ég ætlaði til stærðfræði lærdóms, enda að fara í slíkt próf kl. 9 morguninn eftir. Það er ekki tollgæslunni að þakka að ég skyldi ná þessu prófi !

Krakkarnir töluðu um það að skólastjórinn í skólanum þeirra væri fáviti og að hann hefði víst eitthvað talað um að slík leit yrði gerð, því hann grunaði þau öll um að neyta fíkniefna í ferðinni. Ég hef því enga ástæðu til annars en að halda að þessi fávita skólastjóri hafi hreinlega pantað "tékk" hjá Tollgæslunni á Keflavíkurflugvelli. Auk þess sem mér fannst þetta mjög skringilegt ef um væri að ræða eitthvað fíkniefnaeftirlit, því við vorum þarna c.a. 20 krakkar í einum hnapp, allar töskurnar í hrúgu og ein kona sem stóð yfir okkur. Ég fór eftirlitslaus á salernið þar sem ég hefði að öllum líkindum skilað af mér öllum fíkniefnum, ef ég hefði á annað borð verið með slík efni á mér.

Bitinn af könguló í Gvatemala!

2010-02-09T20:14:00.000Z

Stöð 2 sagði okkur í kvöld frá því að Hallgrímur Thorsteinsson fréttamaður hefði verið bitinn af könguló þegar hann var á ferð í Gvatemala.
Ég var ekki svona óheppinn þegar ég fór til Lago de Atitlán, þar sem Hallgrímur var bitinn. Þetta er gríðarlega fallegur staður og mæli ég eindregið með því að fólk kíki þangað, eigi það á annað borð leið þarna um.

Hér má sjá nokkur sýnishorn. Alla möppuna og fleiri myndir til má sjá hérna.

Lago de atitlán

Tryggvi Þór og fjármálin

2010-02-08T11:02:00.000Z

Í dag segir Pressan okkur, eftir "öruggum heimildum" að Tryggvi Þór Herbertsson þingmaður Sjálfstæðisflokksins hafi þegið laun og hlunnindi frá Askar Capital á sama tíma og hann var efnahagsráðgjafi Geirs Haarde, þáverandi forsætisráðherra.

Í mars á síðasta ári tjáði Tryggvi sig á bloggsíðu sinni um fjárhagsleg tengsl sín. Þar sagði hann meðal annars:

Lýsti ég í framhaldinu yfir opinberlega að ég hefði ekki lengur fjárhagslega hagsmuni af fyrrum tengslum mínum við Askar Capital.

Svo allrar sanngirni sé gætt þá er rétt að taka fram að bloggfærsla Tryggva fjallar aðallega um að hann hafi losað sig við félag í sinni eigu, sem stofnað hafði verið um hlutabréfakaup í Askar Capital. Félagið skuldaði 300 milljónir króna þegar Tryggvi losaði sig út, eða eins og hann orðaði það sjálfur:

Þegar ljóst varð að ég myndi skipta um starfsvettvang tók ég þá ákvörðun að selja félagið sem stofnað var um hlutabréfin aftur til baka.

Ég túlka orð Tryggva þannig að hann sé að segja að hann hafi verið nálægt því að sitja uppi með félag sem skuldaði 300 milljónir og eina eignin var hlutur í verðlausum banka sem var að fara á höfuðið. Til að komast hjá þessu falli hefði bankinn tekið skuldina yfir og Tryggvi verið laus allra mála.

Hér má heyra Tryggva segja í fréttum Stöðvar 2 þann 5.febrúar síðastliðinn, að hann hafi alltaf greitt sín lán!
Strangt til tekið er það jú líklega rétt hjá honum en í besta falli er þetta bara leikur að orðum.

Ísbjarnarmorðingi?

2010-02-02T14:22:00.000Z

Samkvæmt Rúv var bóndinn sem skaut ísbjörninn í Þistilfirði á dögunum ekki með skotvopnaleyfi. Lögreglan hefur lokið rannsókn málsins sem sýslumaður fær nú á sitt borð. Þetta þýðir væntanlega að bóndinn verður hugsanlega kærður fyrir að skjóta ísbjörninn.
Varðandi þetta ísbjarnardráp þá hef ég velt því fyrir mér hvernig þetta atvikaðist allt saman. Samkvæmt Vísi þá var atburðarrásin svona:

Hann var að með sauðfé nærri Óslandi þegar dýrin trylltust skyndilega. Skýringin kom fljótlega þegar Birnan kom aðvífandi. Sjálfur var bóndinn vopnaður veiðiriffli. Hann skaut birnuna tvisvar sinnum og felldi hana í öðru skotinu.

Það sem ég velti fyrir mér er annars vegar hvað bóndi í Þistilfirði er að gera með sauðfé úti í haga 27. janúar? Eins þá finnst mér eitthvað bogið við það að hann hafi verið vopnaður veiðiriffli, svona fyrst hann var að viðra sauðféð!
Hvað var maðurinn að gera með kindurnar úti og af hverju var hann vopnaður veiðiriffli? Getur einhver sagt mér það?

Stúdentapólitík

2010-01-29T13:32:00.000Z

Nú styttist í árlegar kosningar í Háskóla Íslands. Sem fyrr eru það stúdentahreyfingarnar Vaka og Röskva sem keppa um hylli námsmanna (ég leyfi mér að sleppa því að nefna jaðarhreyfingar á borð við Öskru ofl. í þessari umfjöllun). Ég er búinn að vera í nokkur ár í HÍ og enn er margt sem ég hef ekki áttað mig almennilega á varðandi "stjórnmálin" í skólanum.
Það vita það allir að Röskva er athvarf vinstri sinnaðra stúdenta á meðan Vaka er athvarf þeirra sem koma frá hægri. Af hverju Vökuliðum er svona mikið í mun að stúdentar viti ekki af þessarri tengingu er mér fyrirmunað að skilja. Eiga stúdentar við Háskóla Íslands virkilega að trúa því að fyrir einskæra tilviljun hafi að meðaltali verið 4-6 einstaklingar úr ungliðahreyfingu Sjálfstæðisflokksins meðal efstu manna á lista Röskvu? Í ár eru það fjórir af fimm efstu frambjóðendum Vöku sem starfa eða hafa starfað innan ungliðahreyfingar Sjálfstæðisflokksins.
Tilviljun? Auðvitað ekki, það er bara fásinna að halda öðru fram.

Nú held ég því ekki fram að tengingin hjá Röskvu sé eitthvað minni í hina áttina, síður en svo. Það er bara mín tilfinning að Röskvuliðar leggja ekki svona gríðarlega mikla áherslu á að hinn listinn sé nátengdur stjórnmálaöflum, eins og Vökuliðar gera.
Sem dæmi um þetta má nefna að snemma í vikunni kom oddviti Vöku og hélt smá tölu yfir hópi sem ég var í áður en kennsla hófst. Hann hafði tvennt fram að færa. Annars vegar að Röskva væri dótturfélag Samfylkingarinnar og hins vegar að Vökuliðar hefðu barist fyrir, og fengið í gegn, að gömul próf yrðu gerð aðgengileg öllum. Hann tók hins vegar ekki fram að hann sjálfur hefði starfað innan stjórnar ungar sjálfstæðismanna í Garðabæ, allavega á seinasta ári. Eins misfórst að taka það fram það var hvorki í fyrra né hittifyrra sem prófasafnið kom til. Það eru fjölda mörg ár síðan þetta varð að veruleika, hveru mörg þau eru veit ég ekki en það hefur líklega verið í kringum seinustu aldamót. Verkið er gott en maður spyr sig hversu lengi er hægt að stæra sig af góðu verki?

Síðast en ekki síst þá hef ég aldrei skilið hvernig menn finna pláss fyrir hægri og vinstri skoðanir í þessu starfi. Það hafa jú allir það sama að leiðarljósi, að bæta hag stúdenta (OK alls ekki allir kannski en allavega þeir sem eru ekki þarna til að huga að ferilskránni sinni). Væri ekki nær að hreyfingarnar einbeittu sér að því að forgagnsraða sínum baráttumálum (sem eru jú að megninu til þau sömu) í stað þess að eyða tíma og krafti í að tengja hinn flokkinn við einhver stjórnmálaöfl?
Til að gæta sanngirnis þá má segja að það er eitt og eitt baráttumál sem hefur mismunandi niðurstöðu eftir því hvort maður líti á það frá hægri eða frá vinstri. Sem dæmi má nefna skólagjöld. Þeir einu sem ég hef heyrt samþykka skólagjöldum eru hægrimenn.

Niðurstaða mín er því sú að stúdentapólitík er að mörgu leyti sandkassaleikur. Það er í sjálfu sér ekkert svo slæmt, því það ætti að vera ágætis undirbúningur fyrir þá sem stefna hærra og hyggjast verða þingmenn. Það vita jú allir að Alþingi er stærsti sandkassinn á Íslandi í dag.

Niðurskurður

2009-10-11T23:54:00.000Z

Fjármál hins opinbera eru ekki burðug um þessar mundir. Skera þarf niður og hækka skatta. Í sjálfu sér er lítið hægt að deila um þörfina, þó er hægt að deila um aðferðarfræðina.
Landspítalinn þarf til dæmis að skera niður um hundruði milljóna og segja þarf upp hundruðum manna.
Í ljósi þessa er vert að benda á nokkra liði í fjárlagafrumvarpinu sem, að mínu mati, fá allt of mikla úthlutun.

Íslenska óperan  140,6
Þjóðleikhúsið   907,0
Sinfóníuhljómsveit Íslands  692,9 (Þetta er töluvert meira en rekstur Vegarðarinnar)
Íslenski dansflokkurinn  119,4
Kristnisjóður    75,0
Sóknargjöld til trúfélaga2.040,0
Þjóðkirkjan1.347,7
Bændasamtök Íslands   521,4
Sendiráð Íslands2.788,0
Varnamálastofnun   963,0

Þetta gera samtals 9.595 milljónir eða tæplega 10 milljarða króna.
Það er algjörlega óraunhæft að ætla að fella þessa liði alla niður. Það má hins vegar alveg benda á hvað það leynast þarna inn á milli ótrúlegir útgjaldaliðir, á sama tíma og það þarf að segja upp skurðlæknum, skera niður þyrluflug hjá gæslunni o.s.frv. Við erum til dæmis með óbóleikara á launum og dansara og leikara. Bændasamtökinn reka til dæmis risastóra tölvudeild! Við erum með tvo sendiherra í Kandada. Við rekum Varnamálastofnun sem kostar næstum milljarð og svona mætti lengi telja.